Day 51. Poetic.

I checked my FB early today, and I got too poetic not to reply to a friend’s wall post: 

Parang saranggola ang isang kaibigan:

gaano man siya kalayo, may tali pa ring ‘ugnay’,

hangga’t di mo binibitiwan, di siya mawawala kailanman! 

Salamat sa sayang dulot ng ating pagkakaibigan.

Minsan sinusubok tayo ng hangin at tadhana

Taling nag-uugnay sa iyo at sa saranggola

Kaya marapat lamang matibay at di papalya

Gumamit ng lubid na pangmatagalan talaga.

Gaya sa pagkakaibigan, away-bati minsan

Sinusubok talaga ang tatag mo kaibigan

Wag bibigay, maniwalang kailanman

Kaibigang tunay di ka talaga iiwan!

Ako’y natutuwa, hindi man tayo nagkikita

FB ang paraan, tulay para magkasama

Hindi man personal, nalalaman ko sa tuwi-tuwina

ang sagot mo sa tanong ‘Kumusta?, ayos ka ba pa?’

Wow! Ako’y tila napahanga

nabasa ko’y mga salitang tugma-tugma

noong una’y di ako makapaniwala…

Sa sayang dulot puso’y biglang kumawala!

Makata ay mayroon pa pala?

Akala ko’y nawalan na ng halaga..

Kaya naman ngiti ang sayo’y alay

Saludo ako kay Ginoong Calaycay!

Ginoong Policarpio, maraming salamat sa iyo!

Si Marlon ang nagsimula, itinuloy ko lang ito.

Saranggola at Kaibigan, sabi niya ay pareho

Sumagot lang ako, pinagtibay ang argumento.

Napangiti rin ako dahil hindi ko inaasahan

Tulang ginawa, babasahin at pagtityagaan

Sana’y maging isa rin kitang mabuting kaibigan

Na gaya ni Marlon, sa FB nagkakamustahan!

I gained a friend today through this discourse.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s